In een gedicht vervat klinkt uitstelgedrag als iets waar je een goede grap over kunt maken. Ik vond dit gedicht in een lezing over uitstelgedrag van onderzoeker Tim Pychyl, auteur van Solving the Procrastination Puzzel: A Consise Guide to Strategies for Change.

Dichter John Lea in het Engelse tijdschrift The Boy's Own Paper (Januari 1915)

He had a year to do it in
So brushed the thought away,
A chap with half his energy
Might do it in a day.
A year! ‘Twas too ridiculous,
As everyone should find;
However, he would get it done
And have it off his mind.

But not today. A few months hence would suit him better still;
Meanwhile, a far less irksome job
Might occupy his skill.
He would not let the matter pass
Entirely from him, No;
And doubtless he might take it up
In, say a month or so.

He had six months to do it in!
For six long months had flown;
Well, why should that alarm a chap
With talents like his own?
The job, whence once embarked upon,
Would soon be rattled through;
However, he would think of it,
In, say, a week or two.

He had three months to do it in!
"Oh brother!" was his cry;
The thing hangs on me like a weight,
Each day that passes by.
Let's see: three months? Ah, that's enough,
But, just to clear the doubt,
Make arrangements for a start
Before the month is out.

He had a week to do it in!
And care was in his glance.
"It's hard," he cried, "that flight of time,
Won't give a chap a chance!"
He still delayed, the swift week passed,
As weeks will ever run,
And though a year was given him,
The task was still undone.

Bij het verzamelen van inzichten en ideeën over uitstelgedrag viel m'n oog onlangs op dit citaat van kunstenaar Eugène Delacroix waarin hij zich beklaagt over zijn eigen uitstelgewoonten. Hij schreef het in zijn dagboek in 1824.

Het herinnerde me eraan hoe goed we er vaak zijn in het doen van dingen waar we het minst in geïnteresseerd zijn en hoe subtiel het onderscheid kan zijn tussen bevlogenheid en afleiding.

The absurd mania I have for doing things in which I am not vitally interested, and therefore doing them badly; the more I do such things, the more I find to do. I’m always having excellent ideas, but instead of working on them while they are still fresh in my imagination, I keep telling myself that I will do them later on — but when? Then I forget about them, or worse still, can no longer see anything interesting in ideas that seemed certain to inspire me. The trouble is, that with a roving and impressionable mind like mine, one idea drives another out of my head quicker than the changing wind alters the direction of a windmill’s sails. And when I have a number of different ideas for subjects in mind at once, what am I to do? Am I to keep them in stock, so to speak, quietly waiting their turn? If I do that, no sudden inspiration will quicken them with the touch of Prometheus’s breath. Must I take them out of a drawer when I want to paint a picture? That would mean the death of genius.

Lees meer op: Brainpicking.org

 

Eén van de onderwerpen waar ik al een tijdje over wil schrijven - maar het is er met een terloopse uitzondering nog niet van gekomen - is uitstelgedrag, oftewel (in het Engels) "procrastination".

Ik stelde het toepasselijk uit. Totdat ik een artikel in m'n inbox kreeg getiteld Why procrastinators procrastinate, omdat ik mij eerder geabonneerd had op de nieuwsbrief van Wait but Why (de blog van Tim Urban). Eerder schreef ik terloops over strategisch uitstelgedrag, zoals Adam Grant het beschrijft in zijn boek Originals (en zoals hij uitlegt in deze TED-lezing).

Uitstelgedrag zien als een creatieve strategie (zoals Adam Grant doet) is veel voor te zeggen, maar waar de meesten (waaronder ik) mee te maken hebben is het soort uitstelgedrag zoals filmmaker en kunstenaar Lev Yilmaz het eens illustreerde in zijn prachtige serie Tales of Mere Existence:

... lees verder

Gisteren in de wat latere avonduren wreef ik een paar keer in m'n ogen om dit interview met David Bohm uit te kunnen zien. Ik vind hem één van de meest boeiende denkers als het gaat om creatief denken en communicatie. Waaronder zijn begrip van de dialoog (dit jaar verscheen de Nederlands vertaling van "On Dialogue"). Door meer te leren over hoe de dialoog tot stand komt leer ik creatief denken beter te begrijpen. Ik zal die link in deze post iets meer uitleggen.

Volgens David Bohm is een beter begrip van de dialoog belangrijk voor (onze) tijd die gekenmerkt wordt door verdere fragmentatie waarin de communicatie vaak gebrekkig is. ... lees verder

Afgelopen week las ik stukjes uit Light the Dark: Writers on Creativity, Inspiration, and the Artistic Process. Het bevat interviews met schrijvers - van Stephen King tot Elizabeth Gilbert. Een mooie collectie interviews als je meer inzicht wilt in het creatieve proces van schrijven - en niet alleen schrijven. Je kunt de reeks ook lezen op The Atlantic (via de samensteller van het boek Joe Fassler of via de reeks By Heart).

Jezelf regelmatig in een staat onderdompelen die meer met dromen dan met denken te maken heeft is belangrijk om te cultiveren. ... lees verder

Vorige week bezocht ik de tentoonstelling Leonardo da Vinci in het Teylers Museum in Haarlem. Op de affiche de zwoele blik van een jonge dame die de geïnteresseerde anno nu moet verleiden. Maar een goed deel van de reputatie van Leonardo is - zo leerde ik - te danken aan de bizarre koppen die hij tekende. Mannen met te grote kinnen, misvormde lichaamsdelen, een gebroken neus, dichtgeknepen ogen of vrouwen met een snavelhoofd.

Leonardo was een avonturier en hij heeft velen meegenomen op zijn avontuurlijke reis. Zijn tekeningen geven hierin een inkijkje en zelf was ik vooral ook benieuwd naar zijn aantekenboeken. ... lees verder

Het beste advies dat ik afgelopen jaar kreeg is om weer een dagboek te beginnen. Vanaf m'n twintigste heb ik zo'n dagboek bijgehouden, maar zoals dat met meer dingen gaat kent het korte en langere onderbrekingen.

Het helpt om me te laten inspireren hoe anderen het doen. Eén van mijn voorbeelden is schrijver David Sedaris. Lange tijd stond het boek David Sedaris Diaries: A Visual Compendium op mijn wensenlijstje (de visuele versie van Theft by Finding: Diaries 1977-2002). En ik ben blij dat ik mij nu kan laten inspireren door deze rijke, boeiende en beeldende manier van een dagboek bijhouden.

David Sedaris zei eens: ... lees verder

Afgelopen week besloot ik om aandacht te hebben voor de aandacht (zoals ik ook eerder deed). Ik leerde van het designersduo Giorgia Lupi en Stefanie Posavec hoe je je eigen observaties kunt verbeelden (zie hun project Dear Data). Een vriend noemt me inmiddels een Data Miner. En hoewel ik vooral analoog werk beschrijft dit goed wat ik afgelopen week deed: het verzamelen van data met dit als uiteindelijke resultaat.

Eerder dit jaar leerde ik tijdens een workshop ... lees verder

In de wachtrij aan de kassa van de Albert Heijn zette deze Snickers me even aan het denken. "Je bent jezelf niet als je trek hebt", las ik. Ik maakte een foto. En ik had trek, de reden dat ik deze Snickers wilde.

Ik bewaarde de foto.

Mezelf worden door een Snickers te kopen leek me een bijzonder gegeven (of op z'n minst een bijzondere mythe).

Het probleem wordt hier in één zin slagvaardig neergezet: je hebt trek en het zou best kunnen zijn dat je je wat minder voelt. Jij voelt je minder, jij bent jezelf niet (helemaal). De oplossing is eenvoudig: koop mij en je bent weer jezelf. Door mij bereik jij je doel. ... lees verder

De afgelopen twee dagen heb heb ik mezelf in de vrije uurtjes verbannen met een boek. Een boek over lezen. Dat klinkt misschien wat dubbelop, maar omdat ik geïnteresseerd ben in hoe lezen zin kan geven aan mijn leven, kan het geen kwaad mezelf eens die waarom-vraag te stellen. Waarom en hoe lees ik? Ik moet bekennen dat ik mezelf die vraag nooit echt zo helder heb gesteld, misschien omdat ik iets gewoon leuk vind om te doen of niet.

Door mijn lichte ontevredenheid over het feit dat ik doorgaans minder aan lezen toekom dan ik zou willen voelde ik me gesteund door het zien van de titel The Pleasures of Reading in an Age of Distraction van Alan Jacobs. ... lees verder

Inspiratie kondigt zich meestal niet van te voren aan en als het zich al aandient dan is het op een moment wanneer je niet gepland had creatief te zijn: onder de douche, onderweg op de fiets of als je in de rij staat voor de kassa.

Creativiteit houdt niet van sturing, net zoals mensen er doorgaans niet van houden. Hoe geef je creativiteit inspraak? En hoe plan je creativiteit dan?

Zie creativiteit als iets dat aandacht nodig heeft wil het groeien.

Spinvis verwoorde het eens zo ... lees verder

Ik kwam deze foto onlangs tegen en hij kwam spontaan naar boven in een gesprek eergisteren. Ik maakte deze foto een paar maanden geleden. Amsterdam was aan het ontwaken, deze doos lag bij de vuilnis, ik maakte een kleine omweg voor dit opvallende voorschrift.

Toen ik de foto maakte dacht ik even de mooiste betekenis aller tijden van creativiteit vastgelegd te hebben vastgelegd.

Voor nieuwsgierigheid ... lees verder

Oordelen zit creativiteit vaak in de weg. En creativiteit heeft voor een flink deel weer te maken met een open aandacht voor alles. Oordelen heeft een functie zoals ik hieronder schrijf, maar zit een creatieve en open houding vaak in de weg.

Ik vond deze dieperliggende reden waarom we vaak geneigd zijn te oordelen. Schrijver en bedrijfsadviseur Alison Bonds Shapiro schrijft in Psychology Today:

We judge something to be done with it. [...] The rush to being done with something does not increase our capacity to pay attention.

Even later ... lees verder

Elke dag 5 minuten iets doen lijkt misschien niet genoeg om ergens goed in te worden, maar de 5 minuten regel heeft veel voordelen die je op het eerste gezicht misschien niet zou zien.

Er bestaat zoiets als de 10.000 uur regel die zegt dat als je genoeg oefent je een expert wordt. Als ik de 10.000 uur regel vertaal naar 5 minuten per dag dan heb ik ongeveer 4 levens (329 jaar) nodig om iets goed te kunnen.

Hier is de rekensom voor 5 minuten oefening per dag:

  • 10.000 uur = 600.000 minuten (gedeeld door 5 minuten) = 120.000 dagen = 329 jaar

... lees verder

Laatst bladerde ik door m’n dagboek dat ik eens in de zoveel tijd doe om van een afstand - en met een soort van nieuwsgierigheid, alsof iemand anders het heeft opgetekend - het vluchtig te door te nemen op zoek naar fragmenten, onderwerpen en onaffe ideeën die ik dan label om er gemakkelijk naar terug te kunnen gaan.

Eén van die onderwerpen was een lijstje met 14 redenen waarom je met de hand zou moeten schrijven of tekenen. Het is van designer Giorgia Lupi van het mooie en ontroerende project Dear Data.

Dat ik dat van een Post-it voorzag berustte niet helemaal op toeval. Laatst had ik het met een vriendin erover dat we tegenwoordig zoveel digitaal werken. Zowel op werk, maar ook privé. Ze vertelde dat ze haar handschrift aan het kwijtraken was omdat ze zoveel digitaal werkt. ... lees verder

Mijn vorige blogpost was een citaat van filmacteur Viggo Mortensen, ik vind het één van de mooiste manieren om te kijken naar creativiteit. Het levert ook een aantal voordelen op. Ik leg in deze blogpost uit waarom het waardevol is om op deze manier naar kunst en creativiteit te kijken.

Viggo Mortensen zei:

To be an artist, you don't have to compose music or paint or be in the movies or write books. It's just a way of living. It has to do with paying attention, remembering, filtering, filtering what you see and answering back, participating in life.

Eigenlijk zegt hij dat kunst voor een kunstenaar ... lees verder

Momenteel lees ik het boek The Creative Habit van danser en auteur Twyla Tharp. Een boek dat past in het idee dat de basis van creativiteit voor een groot deel wordt gevormd door routines en gewoonten. Dat is ook de insteek van het boek Daily Rituals van Mason Currey (of bijv. het boek Tools of Titans van Tim Ferriss).

Aristoteles vat de kracht van herhaling kernachtig ... lees verder

Ik geef mezelf voor komende week een eenvoudige opdracht mee, net zoals ik eerder ook deed (ik leg hier het proces ook uit, zodat je het eventueel kunt nalezen).

Schrijver en geluidsexpert Julian Treasure geeft in de TED-lezing in deze blog 5 manieren om aandachtiger te luisteren. Eén van deze 5 tips gaat over luisterposities. ... lees verder

Zo nu en dan als mijn gedachten zich als een grammafoonplaat vastzetten dan bieden de Oblique Cards van Brian Eno en Peter Schmidt vaak uitkomst (hier is een online versie). Ik vind ze geweldig. Het origineel stamt uit 1974 en werd uitgegeven als een set kaarten onder de naam Oblique Strategies. Elke kaart bevat een zin of opdracht, bedoeld om de drempel van je creatieve blokkades te verlagen. ... lees verder

Bij het doorbladeren van het boek Mastermind: How to Think like Sherlock Holmes viel m'n oog op dit citaat dat voor mij de paradox van aandacht samenvat:

Perception comes in two flavors, passive and active, and the distinction is not the one you might think. […] As passive perceivers we just observe […] The word passive can be misleading, in that there is nothing passive about [t]his concentrated perception.

De actieve vorm van aandacht ... lees verder

The art of creation lies in the gift of perceiving the particular and generalizing it, thus creating the particular again. It is therefore a powerful transforming force and a generator of creative solutions in relation to a given problem. It is the currency of human exchanges, which enables the sharing of states of the soul and conscience, and the discovery of new fields of experience.

- Yehudi Menuhin

Vorige week was de eerste week van mijn vakantie en in plaats van meteen af te reizen naar een ver oord bedacht ik me dat Amsterdam nog veel plekken kent waar ik niet regelmatig kom. Nu ik schrijf over observeren als belangrijk onderdeel van het creatieve proces, gaf ik mezelf een simpele opdracht mee (ik leg het hieronder uit) dat me aandachtiger maakte tijdens afgelopen week. Het uiteindelijke resultaat ziet er zo uit:

De opdracht die ik mezelf gaf is geïnspireerd op het project Dear Data van Giorgia Lupi en Stefanie Posavec, twee designers en kunstenaars (waar ik eerder over schreef). ... lees verder

Elke keer als ik het boek Mastermind: How to Think like Sherlock Holmes oppak om weer een stukje verder te lezen denk ik steeds dat er best wat meer Sherlock Holmes zouden mogen rondlopen in deze wereld. Niet omdat er meer moordzaken zijn die opgelost moeten worden, maar omdat in een wereld met een overdaad aan Facebook, Instagram, Twitter en afleiding het niet verkeerd is als we onze creativiteit voeden door aandachtiger en met meer aandacht te leren kijken.

Als ik het boek open sla valt mijn oog vaak op dit citaat van dichter W.H. Auden:

Choice of attention - to pay attention to this and ignore that - is to the inner life what choice of action is to the outer. In both cases man is responsible for his choice and must accept the consequences. As Ortega y Gasset said: ‘Tell me to what you pay attention, and I will tell you who you are.’

... lees verder

Een metafoor die mij leert hoe perfectionisme - de antagonist van creativiteit - werkt is hoe Anne Lamott het omschrijft in Bird by Bird: Some Instructions on Writing and Life. Ze omschrijft een operatie die ze zelf onderging toen ze 21 was. Om de pijn te verzachten kreeg ze na de operatie pijnstillers voorgeschreven. Alleen bleek dat de pijn nog niet over was na de eerste voorgeschreven hoeveelheid. Ze vroeg daarom om een vervolgrecept. ... lees verder

Een van de metaforen die Sherlock Holmes gebruikt om uit te leggen hoe je geest werkt is de Brain Attic. Je geest lijkt op een zolderkamer die beperkt is qua ruimtegebruik. Om optimaal van deze ruimte gebruik te maken zul je keuzes moeten maken wat je er in op slaat en hoe je het organiseert zodat je het op een later moment gemakkelijk terug kunt vinden.

Schrijver Maria Konnikova legt in Unclutter your Brain Attic Like Sherlock Holmes het verband tussen deze metafoor ... lees verder

Focusthee. Ik zag het laatst in een rij samen met energiethee en andere smaken. Misschien is het dankzij m'n laatste blog over Sherlock Holmes dat hier m'n oog op viel.

Focus is iets dat tegenwoordig goed verkoopt, in welke vorm dan ook. Maar je kunt er ook teveel van hebben. Dan is ontfocussen juist beter (zoals ook het boek Think Less, Learn More: Unlock the Power of the Unfocused Mind laat zien). En dat kan met thee of meer in de stijl van Sherlock Holmes: door viool te spelen of pijp te roken. ... lees verder

Het creëren van iets begint allereerst met observeren, met kijken, luisteren, proeven en voelen. Je volgt je aandacht, datgene waar je je door laat inspireren. Je volgt je aandacht en leert door datgene dat je aandacht trekt vast te leggen. Als je dit aandachtige observeren kunt cultiveren, dan vergroot je daarmee de input voor je creativiteit. Als er niets in gaat, komt er ook niets uit. Als er rotzooi ingaat, komt er ook rotzooi uit. Het is een belangrijk onderdeel van het creatieve proces. Zoals James Webb Young al opmerkte is echt observeren lang niet zo gemakkelijk als het lijkt: ... lees verder