| recent |
|
Korte documentaire Tobias Asser 100 jaar Nobelprijs voor de Vrede Recensie De stad als speelplaats Recensie Het spel en de ontregeling (Art Amsterdam Mei 2011) Recensie Giorgio Andreotta Caló (Rijksacademie OPEN November 2010) Recensie Geluidswandelen als remedie tegen de dagelijkse routine Buurtboek Buitenveldert Recensie Zoektocht langs een grens |
Als eerste en enige Nederlander ontving Tobias Asser (1838-1913) in 1911 de Nobelprijs voor de Vrede. In december 2011 werd ter nagedachtenis hieraan een conferentie georganiseerd, waar zijn betekenis voor het internationaal recht, de internationale politiek, maar ook voor Den Haag als 'legal capital of the world' in de schijnwerpers werden gezet. De korte documentaire schets een beeld van deze bijzondere en bewogen persoonlijkheid en geeft een beknopte introductie op zijn leven en werk. 
'Wie heeft vroeger niet ondersteboven gehangen aan een klimkoepel of rondjes getuimeld aan het duikelrek? Dat deze alledaagse vanzelfsprekendheid staat voor een bijzondere periode uit de Amsterdamse stedelijke ontwikkeling, getuigt de tentoonstelling in het Van Eesterenmuseum...' 
'Wie de plattegrond van de deelnemers aan de 27e editie van Art Amsterdam voor zich houdt ziet een plattegrond van een stadion, een arena. Aan weerszijden de goals, die hier het parkterras en het zuidterras heten. Met op het speelveld de spelers, door Art Amsterdam aangeduid als een mix van 'het jongste talent' en 'gevestigde namen uit de naoorlogse beeldende kunst' ...' 
'Tijdens een bezoek aan een tentoonstelling van jonge en veelbelovende kunstenaars ben ik altijd extra alert. Er zijn namelijk altijd kunstenaars die opvallen in hun onopvallendheid. Soms wil een kunstenaar het publiek aangenaam verrassen door het werk buiten de gebaande paden te presenteren. Maar het kan ook voorkomen ...' 
In 2010 redigeerde en herschreef ik teksten en interviews voor een buurtboek. Het nog te verschijnen boek bevat korte verhalen over en van bewoners uit Buitenveldert. Daarnaast bevat het overheerlijke recepten waarvan ik alvast een voorproefje kon nemen. Deze smakelijke recepten dienden vanzelfsprekend als onmisbare bron voor het schrijven van de teksten. Immers: 'Je kan niet goed denken, goed liefhebben of goed slapen als je niet goed gegeten hebt', zei Virginia Woolf eens.